iPRES2010(5): samenwerken

Vanochtend kwam ik bij het ontbijt (Donau-muziek, op het buffet zowel champagne als Sachertorte) een Britse collega tegen (Neil Grindley van JISC, de Engelse SURF). Ik vroeg hoe het met hem ging. Nou, het gaat nog net, zei hij. En zo voelen we ons allemaal een beetje. De iPRES zelf duurt maar 2,5 dagen, maar daar zit een netwerkprogramma bij (2 formele recepties, 1 informele wine-tasting), er gaat een dag met tutorials aan vooraf, en omdat iedereen dan ‘toch’ bij elkaar is, organiseert Janenalleman na de iPRES de nodige workshops en werkgroepbijeenkomsten … waaronder, mea culpa, ook ik ;-). ‘Greater than the sums of our parts’ heette de workshop die de vier bestaande nationale coalities NCDD, DPC (UK), nestor (Du) en NDIIPP (VS) hadden bedacht toen we vorig jaar tijdens de iPRES in San Francisco voor de eerste keer samen om de tafel zaten. Blijkbaar een thema dat aansloeg, want de workshop was volgeboekt en ik verdenk zelfs enkele zwartrijders. Het werd een prima bijeenkomst, al zeg ik het zelf. De coalities stelden zich voor (NCDD, andere presentaties volgen op de website van nestor, en lieten zien dat ze toch allemaal een beetje anders in elkaar zitten, hoewel ze hetzelfde doel nastreven. Ook was er gelegenheid voor andere organisaties om zich te presenteren: de Open Planets Foundation, de Digitale Bibliotheek van Finland, het Zweedse expert centrum digitale duurzaamheid, Presto-Prime, de Canadezen, DANS (‘gedreven door data’ én ‘gedreven door samenwerking’ zo meldde Henk Harmsen enthousiast (foto links)), en ook de Italianen bij monde van Maurizio Lunghi (foto boven, voorgrond rechts), die nog helemaal niets nationaals hebben.
Daarna kwam de discussie. Bram van der Werf, de onlangs benoemde Directeur van de Open Planets Foundation (foto rechtsonder), gooide meteen de knuppel in het internationale hoenderhok: de Nationale Bibliotheek van Australië heeft aangekondigd eind dit jaar te stoppen met Padi, het kennisnetwerk dat vele duurzaamheidsprofessionals de afgelopen jaren heeft gediend met discussies en informatie. ‘Doodzonde’, om Padi te stoppen, vond iedereen, maar de Australiërs geven aan dat ze de benodigde formatie niet meer kunnen ophoesten. Ze moeten te veel werk zelf doen en kunnen te weinig rekenen op anderen. Dat is een bekend probleem, ook binnen de NCDD. Iedereen wil kennis hebben en vele collega’s willen het ook graag delen, maar ja, we hebben zoveel andere dingen te doen … en dan schiet bijvoorbeeld het op peil houden van websites er snel bij in.
Maar Nu (was een veel gehoorde frase tijdens deze iPRES), hebben we de Open Planets Foundation! Een structurele organisatie die open en internationaal is, DE ideale organisatie om alles op te pakken wat anderen laten liggen -----
Nou nee, zegt Bram vd Werf bedachtzaam (foto rechts), en terecht. De OPF is opgericht om de tools die door Planets zijn ontwikkeld te onderhouden, zodat ze niet in het niets verdwijnen, zodat de producten van Planets doorontwikkeld en onderhouden worden. De OPF wil een open organisatie zijn die ook andere tools ‘adopteert’ die kansrijk zijn. Maar de OPF is geen afvalbak voor projecten die anderen niet meer kunnen voortzetten.
Wie gaat het dan verzorgen, iets als Padi, een belangrijk internationaal knooppunt van kennis, zodat we niet links en rechts hetzelfde wiel moeten uitvinden? Van het  panel van vier coalities (foto links) krabt William Kilbride (DPC) eens achter zijn oor, Natascha Schumann (nestor) luistert, IA zegt dat ze met de Australiërs wil gaan praten, terwijl Martha Anderson (NDIIPP, rechts) als voorzitster het proces bewaakt. Het is duidelijk. We lossen niet alles op in een workshop. Maar dit was een mooi begin, en er is zelfs een vervolg in de maak, volgend jaar, in Tallinn, Estland, van 23-25 mei, een conferentie over afstemming tussen nationale initiatieven.
(Morgen nog een dagje IIPC – m.a.w. webarchivering; de technische sessies heb ik vanmiddag overgeslagen ten faveure van even een frisse neus halen op de Donau. Helaas bleef de boot 2 uur lang hangen in de sluizen in de Donau bij Wenen, waar een defect aan was. Frisse neus werd vooral dieseldampen …

iPRES2010(4): de politieke agenda

Op dag 2 van de iPRES stond de politiek op de agenda, de Europese politiek, met een keynote van Patricia Manson (links), Acting Director Directorate Digital Content and Cognitive Systems, Information Society and Media Directorate General – wat een mondvol. Van zo een keynote verwacht je niet echt schokkende nieuwe feiten, maar de EU is een belangrijke geldgever voor research voor duurzame toegankelijkheid. En een belangrijke authoriteit als het gaat om auteursrechtwetgeving, bijvoorbeeld. Reden genoeg om te luisteren - naar nog veel meer monden vol politiek jargon, vol strategie, beleid, EU directieven met lange nummers erachter (de missie van de club van Pat luidt ‘Making content accessible to all [dat is mooi], and fostering and exploiting multilingualism [ha, dat zijn de Fransen natuurlijk!]. Maar de hamvraag is  natuurlijk of de EU-agenda overeenkomt met de prioriteiten zoals wij die zelf ervaren, zodat wijzelf op een nieuwe ‘call for proposals’ van de commissie ook projectvoorstellen kunnen indienen die we zelf zinnig vinden. Manson noemde als prioriteit o.a. ‘scaling up’, schaalgrootte, en daar is iedereen het roerend over eens. Petabytes aan informatie kun je onmogelijk handmatig gaan controleren en bijvoorbeeld van metadata voorzien. Daar moeten geautomatiseerde workflows voor ontwikkeld worden. Ook noemde ze: nieuwe stakeholders bij digitale duurzaamheid betrekken, het bedrijfsleven bijvoorbeeld, omdat er uiteindelijk toch een markt moet ontstaan. En: de ‘research community’ rond digitale duurzaamheid beter structureren, beter organiseren. Daarvoor is het projectvoorstel APARSEN ingediend, een ‘centre of excellence’ vanuit het netwerk van de Alliance for Permanent Access to the Records of Science. Manson noemde als prioriteit ook ‘more radical or innovative approaches’ en gaf direct aan dat de EU wat teleurgesteld was over de respons op dit punt uit de laatste ‘call voor proposals’. Tja. Memento (zie vorige blog) is in de VS ontwikkeld … En misschien ook niet voor niets.Want Europese projecten zijn wel erg ingewikkeld, zo vertelde tijdens de iPRES Brian Aitken heel eerlijk. Hij was deelnemer aan de ontwikkeling van het Planets Testbed (zie blog met presentatie van Petra Helwig van 14 dec. 2009). Zoveel landen, zoveel organisaties, zoveel individuen – dan is het lastig om alle neuzen 1 kant op te krijgen, te communiceren, en om alle onderdelen goed op elkaar af te stemmen. Zeker als ‘morgen’ heel anders wordt uitgelegd dan ‘mañana’ of het equivalent in een andere taal. … Manson had het ook over continuïteit, eenmaal verkregen kennis niet verloren laten gaan, en dat is helemaal een lastig onderwerp in een projectverband met tijdelijke aanstellingen, mensen die komen en gaan. Met enige regelmaat werd tijdens de conferentie de Open Planets Foundation (OPF) als oplossing genoemd. De Open Planets Foundation is opgericht om de resultaten van het project Planets te borgen in een structurele organisatie die het vele werk onderhoudt en voortzet. Maar is de OPF sterk genoeg om al het goede werk men eraan wil uitbesteden ook echt te verzetten? Morgen maar eens aankaarten bij Executive Director Bram van der Werf, die een gastpresentatie houdt tijdens de workshop die NCDD, DPC, NDIIPP en nestor organiseren over landelijke samenwerking.